بعده یه عمرتنهایی واقعی. یه نفرپیدا شد که با همه وجود دوستت داشته باشه
وتوهم شدیدا عاشقش باشی.ولی...
تاحالا شده هر روز صبح که از خواب بلندبشی قبل از اینکه عشقت از خواب بیدار شه بهش اس ام اس بدی:
"صبح بخیر عشق قشنگم" ؟
و اونم جواب بده: "صبح توام بخیرعزیزترین" ؟؟
آه خدای من چقدر سخته... خیلی سخته آدم نیمه گمشدشو براحتی از دست بده وتو هم کاری ازدستت بر نیاد.
نمیدونم... تمام عمرم حسرت بوده. حسرت چیزای نداشته... به قول بزرگی:آدمای فقیر با رویاهاشون زندگی میکنن.
آره تو هم آرزو ورویای من بودی. آرزوی بزرگ حتی بزرگتر از آرزوی همیشگیم (یه کلبه وسط جنگل کنار رودخونه)
نمیدونم.. نمیدونم چجوری باید این روزا رو تحمل کنم...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر